31 januari 2010, Cadettenschool 30 januari 2010, Het bewijs van Muybridge 29 januari 2010, Gedempte Baansloot 28 januari 2010, Wilhelminaschool 27 januari 2010, Man met Kalf 26 januari 2010, De Vier Heemskinderen 25 januari 2010, Bellevue Tesselschade 24 januari 2010, Spoorbrug 23 januari 2010, Geestmolen 22 januari 2010, Anna Bosboom-Toussaint 21 januari 2010, Algemene Begraafplaats 20 januari 2010, Albert Heijn 19 januari 2010, het Hofje van Splinter 18 januari 2010, Stadstimmerwerf 17 januari 2010, Sint Joseph Kerk 16 januari 2010, Kunst Canadaplein 15 januari 2010, Bierkade 15 14 januari 2010, Schapenbrug 13 januari 2010, Kanisstraat 1 12 januari 2010, Kaasfabriek Eyssen 11 januari 2010, Het huis met de schopjes 10 januari 2010, Kachelmuseum 9 januari 2010, IJskelder 8 januari 2010, Bunker Wilhelminalaan 7 januari 2010, Schermerpoort 6 januari 2010, het Volksbadhuis 5 januari 2010, De Terp in Oudorp 4 januari 2010, Luttik Oudorp 3 januari 2010, Oudegracht 2 januari 2010, Molen van Piet 1 januari 2010, Huize Isola
15 januari 2010, Bierkade 15

15 januari Bierkade 15

Over de oorsprong van internationale stedenuitwisseling en een straatorgeltje

Het is vrijdag 15 januari 2010. Op de hoek van de Bierkade en de Keizerstraat staat een klein pand met een eenvoudige bakstenen klokgevel uit het einde van de 18de eeuw. Het 18de-eeuwse interieur is overgeplaatst naar een gebouw dat we al eerder in kaart hebben gebracht; het kachelmuseum aan de Bierkade.
Dit ogenschijnlijk simpele pandje is in feite de bakermat van de internationale stedenuitwisseling.

Voor het uitbreken van de oorlog woonde hier de Joodse familie Prins. Dochter Rosa Prins vertrekt in 1937 naar Engeland, trouwt daar een Engelsman en vestigt zich in Bath. Als de Duitsers Nederland bezetten, vlucht zoon Eli Prins met een visserschip uit de IJmuidense haven (de Jonge Jochem, gecharterd door Goudsmit, directeur van de Bijenkorf). In Engeland aangekomen zoekt hij zijn zus op. Hier richtte hij zich tot de plaatselijke rotaryclub met het verzoek iets voor de hulpeloze mensen in Alkmaar te doen. Vervolgens wordt met een klein straatorgeltje voor dit goede doel geld en goederen ingezameld (ruim 1000 Engelse pond). Niet veel later gingen Bath en Alkmaar een vriendschapsband aan. Dit feit wordt gezien als het eerste internationale stedencontact. Het orgeltje is na de oorlog naar Alkmaar verhuisd, en staat in de hal van ons stadhuis. Alkmaar en Bath zijn nog steeds zustersteden.

De ouders van Eli en Rosa zijn niet gevlucht, zij werden tijdens de oorlog uit hun huis weggevoerd en kwamen in 1942 in Sobibor om het leven. De foto laat de gedenksteen zien die aan de zijkant van hun huis aan de Bierkade in de muur is gemetseld. De steen begint met de woorden 'La Zicharoon' ofwel 'Ter herinnering'.

 
 

Reacties van anderen

  • Heel triest maar mooi vertaald in beeld.
    Jacques:-) @ 2010-01-18 19:18:15

Uw reactie












Plattegrond

Zoeken - +