15 januari Bierkade 15

Over de oorsprong van internationale stedenuitwisseling en een straatorgeltje

Het is vrijdag 15 januari 2010. Op de hoek van de Bierkade en de Keizerstraat staat een klein pand met een eenvoudige bakstenen klokgevel uit het einde van de 18de eeuw. Het 18de-eeuwse interieur is overgeplaatst naar een gebouw dat we al eerder in kaart hebben gebracht; het kachelmuseum aan de Bierkade.
Dit ogenschijnlijk simpele pandje is in feite de bakermat van de internationale stedenuitwisseling.

Voor het uitbreken van de oorlog woonde hier de Joodse familie Prins. Dochter Rosa Prins vertrekt in 1937 naar Engeland, trouwt daar een Engelsman en vestigt zich in Bath. Als de Duitsers Nederland bezetten, vlucht zoon Eli Prins met een visserschip uit de IJmuidense haven (de Jonge Jochem, gecharterd door Goudsmit, directeur van de Bijenkorf). In Engeland aangekomen zoekt hij zijn zus op. Hier richtte hij zich tot de plaatselijke rotaryclub met het verzoek iets voor de hulpeloze mensen in Alkmaar te doen. Vervolgens wordt met een klein straatorgeltje voor dit goede doel geld en goederen ingezameld (ruim 1000 Engelse pond). Niet veel later gingen Bath en Alkmaar een vriendschapsband aan. Dit feit wordt gezien als het eerste internationale stedencontact. Het orgeltje is na de oorlog naar Alkmaar verhuisd, en staat in de hal van ons stadhuis. Alkmaar en Bath zijn nog steeds zustersteden.

De ouders van Eli en Rosa zijn niet gevlucht, zij werden tijdens de oorlog uit hun huis weggevoerd en kwamen in 1942 in Sobibor om het leven. De foto laat de gedenksteen zien die aan de zijkant van hun huis aan de Bierkade in de muur is gemetseld. De steen begint met de woorden 'La Zicharoon' ofwel 'Ter herinnering'.

• Categorieën:
• Gevelstenen
• Historische woonhuizen