3 juni Egmonderhout

Over zavelgrond en een blindentuin

Het is donderdag 3 juni 2010. Voordat de Egmonderhout aangelegd werd als park in 1966 behoorde het gebied toe aan de Geestmolenpolder. Het terrein bestond toen voornamelijk uit weilanden met vele slootjes. De bodem van het park is een mengsel van klei en zand (zavelgrond). Het klei is afkomstig van de vele overstromingen die hier tot de Middeleeuwen plaatsvonden. Het zand komt van de oude strandvlakte die hier een paar duizend jaar geleden was.

Het zuidelijke deel van het park is ingericht als heempark, met uitsluitend inheemse soorten. De laatste vijftien jaar is men het park meer ecologisch gaan beheren. De natuurlijke ontwikkelingen worden begeleid in plaats van gestuurd. Tevens is er meer gebruik gemaakt van de eigenschappen van de aanwezige bodem en is door het aanbrengen van meer variatie de natuurwaarde vergroot. Dit is goed te zien aan de grote verscheidenheid aan planten en dieren die we hier aantreffen. Het zuidelijke deel is wat rustiger qua bezoekers. Reden daarvoor is dat hier geen honden mogen komen en de paden onverhard zijn. Dit deel is echt het parkdeel voor de natuurliefhebber met zijn kronkelpaadjes, bosranden, oevers en poeltjes.

Het noordelijke deel van het park was eerst een 'gewoon' stadsparkje, maar door natuurvriendelijk beheer, het vergraven van oevers en het verdiepen van bepaalde percelen is ook dit gedeelte een plek geworden met bijzondere plantensoorten (rietorchis en holwortel). De paden zijn hier verhard, er ligt een sledeheuvel en er lopen brede sloten. Ook ligt er in dit deel een eiland waar geen mensen mogen komen.

De Egmonderhout bezit ook een blindentuin. Hier kun je een rondje lopen over een schelpenpad langs plantenbakken voorzien van naambordjes in braille.

• Categorieën:
• Natuur