Over christenvervolgingen en martelingen
Het is zondag 18 juli 2010. We sluiten deze zondag de gevelsteenweken af met dit exemplaar aan de Sint Laurensstraat. De steen is een eerbetoon aan Sint Laurentius van Rome. We zien de heilige zelf als martelaar in Rome in het jaar 258 met de tekst Coctum est devora.
De heilige martelaar Laurentius van Rome leefde in de derde eeuw in Rome ten tijden van de christenvervolgingen. Hij is rond het jaar 225 geboren in Spanje en oefende in Rome het ambt van diaken uit. In Laurentius' tijd waren er in Rome 46 priesters, zeven diakens en zeven subdiakens. Daartegenover zijn er zo'n 1500 armen die moeten worden bijgestaan. Laurentius is als diaken belast met de kerkelijke administratieve taken en de zorg voor de (heilige) boeken. Naast de administratieve taken beheert hij ook de giften die binnenkomen voor de behoeftigen.
Laurentius kwam, zoals zoveel heiligen, op een nare wijze aan zijn einde op 10 augustus 258. Een jaar voor zijn dood ontneemt keizer Valerianus I de christenen het recht van vergadering en sluit hij hun godshuizen en eigen begraafplaatsen. In 258 draagt paus Sixtus II toch het Heilig Misoffer op in de catacomben van Pretextatus. Sixtus wordt verraden en op 6 augustus samen met vier van de zeven diakens gedood. Laurentius wordt gevangen genomen, maar niet direct gedood. Keizer Valerianus eist van hem dat hij eerst alle rijkdommen van de kerk en de heilige boeken aan hem overhandigt. De keizer heeft namelijk veel geld nodig om het grote rijk te verdedigen tegen aanvallen van Germanen en andere vreemde volkeren en ook de keizerlijke eredienst kostte veel geld.
Laurentius vraagt aan Valerianus verlof om het gevraagde op te halen. Hij besteedt dit verlof nuttig door alles wat er is aan de behoeftigen te geven. Als hij met lege handen, maar wel met een grote groep arme mensen terugkeert bij Valerianus verklaart hij, wijzend op de grote stoet mensen: "Zie daar de schatten van de kerk".
Er wordt niet geloofd dat de kerk geen rijkdommen zou hebben en dus wordt Laurentius gegeseld. Laurentius heeft niets te verbergen en laat ook niets los. Dan wordt besloten hem tussen een rooster op het vuur te leggen. Hij zou toen gezegd hebben: "Coctum est devora et experimentum cape sit crudum an assum suavius!. Vrij vertaald: "Ik ben aan deze kant al gaar, keer mij om en eet me op".
Er is kans dat hij tijdens deze foltering gestorven is, maar het is waarschijnlijker dat dit nog later gebeurd is door onthoofding. Er is namelijk nog een relikwie van zijn hoofd dat los bewaard wordt. Op zijn vermoedelijke sterfdag, 10 augustus, wordt Laurentius herdacht.
Omdat Laurentius de zorg voor de (heilige) boeken op zich nam is hij tegenwoordig patroonheilige van de bibliothecarissen. Ook is hij beschermheilige van de stad Alkmaar en van de parochies Alkmaar en Oudorp. Dit is ook waarom de Grote Kerk, de Sint Laurentiuskerk aan het Verdronkenoord en de Sint Laurentiuskerk in Oudorp naar hem zijn vernoemd.
- Categorieën:
- Gevelstenen
- Personen


Reacties van anderen
Uw reactie
Plattegrond