30 november 2010, Waagtoren 29 november 2011, Klein Nieuwland 17 28 november 2010, Sportpaleis Alkmaar 27 november 2010, Hofje Steijnstraat 26 november 2010, 25 november 2010, De Maatschappij tot Nut van het Algemeen 24 november 2010, Avonturenheuvel 23 november 2010, Huis met de kogel 22 november 2010, Fijnwasinrichting Vredenburg 21 november 2010, Oud Katholieke Kerk 20 november 2010, Weemoed en verlangen 19 november 2010, Hofje Laurens van Oosthoorn 18 november 2010, Vroonermeer 17 november 2010, Koning Willemshuis 16 november 2010, Kasteel Middelburg 15 november 2010, Voormalig Rijks-HBS 14 november 2010, AZ 13 november 2010, Intocht Sinterklaas 12 november 2010, Zittende Vrouw 11 november 2010, Sint Maarten viering 10 november 2010, Sneeker Veerhuis 9 november 2010, De pen is sterker dan de kogel 8 november 2010, Sint Annastraat 13 7 november 2010, Schuilkerkje Fnidsen 6 november 2010, Geestmerambacht 5 november 2010, Kraakmantuinen 4 november 2010, Dames Vlaanderen 3 november 2010, Molen B 2 november 2010, Luttik Oudorp 79 1 november 2010, Toegangspoortje Oudegracht
22 november 2010, Fijnwasinrichting Vredenburg

22 november Fijnwasinrichting Vredenburg

Over stampen, wringen en stijven

Het is maandag 22 november 2010. Maandag wasdag. Voor de komst van de wasautomaat, eind jaren zestig, was een huisvrouw dagen bezig met het doen van de was. Daarom werd er ook alleen op zaterdagen, na het wekelijkse bad, schoon ondergoed aangetrokken. Op zondag werd er begonnen met de was sorteren, dan ging het in de soda om te weken. Maandagochtend begonnen alle huisvrouwen al vroeg met het koken van de was. De was werd gestampt en geboend op het wasbord. Na het wassen volgde dan het wringen, stijven, op de bleek leggen en het uiteindelijke drogen. Als alles volgens planning verliep, hing op maandagmiddag de verse was aan de lijn en kon men op dinsdag beginnen met strijken.

Een hele klus dus! Midden jaren vijftig was het dan ook heel gewoon om de was, en zeker de fijne was, buiten de deur te laten doen. Je bracht je vuile goed dan naar één van de vele wasserijen die Alkmaar in die tijd rijk was. Zo kende de stad bijvoorbeeld Fijnwas- en strijkinrichting Vredenburg aan het Luttik Oudorp.

Voor de familie Vredenburg was de wasserij in eerste instantie een nevenactiviteit. De, oorspronkelijk uit Zaandam afkomstige, kastelein Johhannes Vredenburg kocht in 1904 de tapperij en slijterij Het Tontelhuis op de hoek van het Luttik Oudorp en de Korte Sint Jacobsstraat. Naast kastelein was hij tevens schoenmaker. Ondanks meerdere baantjes, hadden de Vredenburgjes het niet breed thuis. Hierom ging vrouw des huizes, Anna, voor een extra zakcentje de was doen voor familie en buren. Haar werk werd zo gewaardeerd, dat Johannes haar al snel moest helpen. Uitgerust met een grote mand op het onderstel van een kinderwagen trok hij er op uit om de grote ladingen wasgoed op te halen en bij de klanten thuis af te leveren. De zaken floreerde en het echtpaar verkocht in 1912 hun café om aan de Sint Annastraat een was- en strijkinrichting te openen.

In de jaren dertig van de vorige eeuw was het logisch dat zoon Cor de zaken zou overnemen. Echter wilde hij liever eigen baas zijn, en dus begon hij in 1938 een eigen wasserij in een voormalig kaaspakhuis aan de Doelenstraat. De wasinrichting in de Sint Annastraat bleef door andere familieleden tot in de jaren zestig voortgezet. De zaken bij Cor gingen goed. Hij specialiseert zich na de oorlog in de behandeling van het fijnere wasgoed. In 1955 verhuist hij naar dit grotere pand aan het Luttik Oudorp.

In dit pand vierde het bedrijf hoogtijdagen. Wekelijks werden hier zo'n drieduizend overhemden en meer dan vierduizend boordjes gewassen en gesteven. Men trok er dagelijks met vier man op een bakfiets op uit om alle was op te halen en weg te brengen. De komst van de wasmachine eind jaren zestig vormde een grote bedreiging voor de wasserij. De omzetten liepen terug, en in 1967 besloot de familie Vredenburg de wasinrichting om te bouwen tot een was-zelf-salon (een wasserette dus). Dit bleek een juiste keuze, vooral in de zomermaanden als de vele toeristen, die met hun bootje op het Luttik Oudorp lagen, gretig gebruik maakten van deze nieuwe bedrijfsvorm. In 1997 kwam er een einde aan het familiebedrijf, niet vanwege een gebrek aan werk, maar omdat er simpelweg geen opvolger aan te wijzen viel.

 
 

Reacties van anderen

  • Deze foto is 'door het water heen' geschoten. Je krijgt een subtiel effect als het zo windstil is als vandaag. Met een beetje fantasie zou je kunnen denken dat ik net onder het wateroppervlak de foto genomen heb. Zouden de vissen het Luttik Oudorp op deze manier beleven?
    Sierag @ 2010-11-22 13:04:28
  • Echt leuk, beetje Dali!
    saskia @ 2010-11-23 17:31:58

Uw reactie












Plattegrond

Zoeken - +